पाहुणी

दूर कुठल्या देशात, कसं सगळं साजिरं गोजिरं
लोकं गोजिरी, रस्ते रेखीव, स्वच्छ तलाव

तिथल्या झाडाची पानंही पडतात नक्षी काम केल्या सारखी
सगळीकडे एक व्यवस्था, नेटके पणा,

कुणी शिकवलं असेल इथल्या निसर्गाला, कुत्र्या मांजरांना, मेघांना, वाऱ्याला, ताऱ्यांना?
का देवदत्तच असेल असं सगळं?

असा काहीसा विचार करत मी शिरलो हॉटेलच्या रूम मध्ये, बसलो पलंगावर विचाराधीन
अन काहीसं ऐकू आलं कानाला, काहीसं परिचित, शोध घेत फिरत राहिलो रूमभर

शोध सुरु केला अन सगळी शांतता. लहानपणी कुठला तरी जमा केलेला शिंपला हरवल्यावर वाटायचं तसंच काहीसं वाटलं
पुन्हा तो आवाज, पटकन धावलो आवाजाच्या दिशेने, बाथरूम मधल्या आरशाच्या काचेवर सापडली ती…

ती 'माशी', अगदी माझ्या देशात असते तशीच, मी कुतूहलाने जवळ गेलो तिच्या, न्याहाळलं
आणि एकदम खुश झालो, कोणीतरी स्वकीय भेटल्याचा आनंद झाला

ती उडाली छान पैकी अस्ताव्यस्त उडत राहिली, कुठलाही व्यवस्थितपणा नाही, कुठलेही नियम नाहीत

मी एकदम घाबरलो, विचार आला मनात, 'कदाचित माझ्या सामानातून तर नाही ना आलेली इथे?'

पुन्हा आरश्यावर बसल्यावर म्हणालो तिला, बघ माझ्या देशातून आली असलीस तरी इथले नियम वेगळे असतात बाई
इथे उगाच भावनाशील होऊन काही करायचं नाही. कोरडं राहायचं.

जमत असेल तर बघ नाहीतर तू माझ्या सामानात काही जड नाहीस.

परवा फ्लाईट आहे माझी तो पर्यंत थोडी जपून राहा, हाउस कीपिंग वाले येतील तेव्हा माझ्या सामानात गप्प दडून राहा

आणि जर तू इथलीच असशील आणि कंटाळा आला असेल तुला एवढ्या व्यवस्थेचा, थोडी अव्यवस्थित वागायची हुक्की आली म्हणून आली असशील तर,
तर राहा बापडी. शेवटी काय सगळीकडं सगळं चांगलं नसतंच.

पण हो आधी सांगितल्याप्रमाणे, मी परवापर्यंत आहे, भेटत राहा, तेवढंच थोडं बरं वाटतं.


प्रमोद (४ डिसेंबर २०१४)