चंद्र आणि ती

गच्चीतल्या एका कोपऱ्यात चहा भरलेला थर्मास घेऊन बसायचो मी

रात्रभर लिहायचो कविता, आर्जवं तिच्यासाठी.
चंद्राच्या छोट्या छोट्या तुकड्यांवर

रात्रभर छोटे तुकडे करून चंद्र पुरवायचो
अन पहाटे कधीतरी चंद्र संपून जायचा

पहाटवारा माझ्या घराकडून तिच्या घराकडं वाहातो ते बरंय

भेटल्यावर ती सांगायची ही कविता छान होती, ती मस्त आणि बाकीच्या . . .
म्हणायची बाकीच्या कविता हरवतात रोज-रोज, त्यापेक्षा तू ई-मेल का करत नाहीस?

'ज्या पोहोचतात त्याच खऱ्या कविता बाकी … .. . . . अश्याच'
मी हसायचो, 'चल काळी शाई संपलीये, आणि आज पौर्णिमा!'



प्रमोद (ऑक्टोबर ६, २०१४)