वही

मी बसतो
दिवसाची पानं फाडत
आयुष्याच्या वहीतली

बरंचसं पान फाटतं
पण उरतंच थोडं
मधल्या शिवणीत

 
फाटायला तयार नसलेलं

सगळी पानं संपतील तेव्हा
उरेल ती वही मागं

मुख आणि मलपृष्ठाच्या
मधे

आयुष्य सोडायला नाकारणारे 

काही तुकडे

त्यात कुणाचं गाणं असेल,
कुणाची कविता,
कुठलंसं हसू, कुठलासा अश्रू
कुठलासा दृष्टांत
कुठलंसं पाप

कुणीतरी वाचत बसेल
त्यातून
मागं उरलेल्या
कपट्यातलं
माझं आयुष्य

प्रमोद
२४ फेब्रुवारी २०२१