भवतीच तुझ्या घुटमळलो, जरी खूप आधी निघालो
पोहोचलो वळणा आड फक्त, परतुनी वळून आलो
चोखाळला मार्ग मी स्वतंत्र, त्यागले जुनाट सारे
मनी ऑर्डर धाडताना गावी, वाटले पळून आलो
रिक्त केला घडा शेवटला, तृप्तता डोळ्यात त्यांच्या
खोल तळाशी प्रतिबिंब पाहतांना, आतुनी भरून आलो
पाकीटातुनी काढला निग्रहाने, वाटले वर्तमान स्वच्छ
कचऱ्यातुनी शोधला फोटो तुझा, डायरीत ठेऊन आलो
अविश्वास ठाम होता मनीचा, गेलो परी पोहोचलो नाही
ठळक नोंद दिनचर्येत पुन्हा, मंदिरात जाऊन आलो
प्रमोद ( ८ जानेवारी २०१६)
No comments:
Post a Comment