तू गेल्यानंतर मी नुसताच बसून राहातो
झिरपू देतो तुला माझ्यात संपूर्ण
तू गेल्यानंतर एक शांत शांत मी असतो माझ्यासोबत
संध्याकाळच्या गहिऱ्या आकाशात, आणि एक पक्षी
तू गेल्यानंतर भरतीनंतरचा समुद्र होऊन जातो मी
शांतपणे ओहोटीची वाट पाहणारा, धीरगंभीर
तू गेल्यानंतर काढत राहतो हृदयावरची तलम पापुद्र
तुझे इतःस्ततः विखुरलेले स्पर्श जपून ठेवायला, रेशमी
तू गेल्यानंतर दरवळत राहतात तुझे गंध बराचवेळ
धूसर होतात तोवर आकाशात चमकत असतात तुझ्या शरीराचे परावर्त
ते वेचून घेतो
तू नेहमी सोबत निघायचा हट्ट करतेस,
तू जातेस एवढं ऐश्वर्य सोडून एखाद्या राजकुमारी सारखी
आणि माझ्यातला मी उरतो मागं, व्यवहारी,
जौहरी असणं त्रासदायक आहे तुझ्यासोबत
प्रमोद (१४ जानेवारी २०१६)
No comments:
Post a Comment