नर्मदे हर!

माझा वेळ वाहून कुठल्या सागरास जाऊन मिळाला असेल कुणास ठाऊक
कुठल्या भूमीवरून खळाळला असेल
कुठल्या कपारीतून कोसळला असेल

असेल अजून तरंगत लहानपणी सोडलेली नाव?
का काळ्या कुट्ट भयाण तळाशी पडली असेल डोळे मिटून?

कुठे असतील काळाच्या ओघात वाहवून टाकलेली तिची पत्रं
आणि विसर्जित केलेल्या नात्यांच्या पुरातन अस्थी

वितळवून टाकले आहेत का मी वेळेच्या साठ्याचे हिमनग निरर्थकतेच्या उष्म्याने ?
त्या सागरातल्या वाढणाऱ्या पातळीसोबत कोणाची आयुष्यं पणाला लागली आहेत?

त्याच सागरातल्या बाष्पाचे काळे ढग कोसळतात आणि वाहात येतात
का कुठल्या निबिड जंगलात आहे ह्या वेळेचं स्त्रोत, कुठल्या महावृक्षाच्या मुळाशी

वेळेच्या प्रवाहासोबत निघालोय परिक्रमेला सागर शोधायच्या आसेनं
त्या सागराला कुणीच पाहिलं नाहीये म्हणे स्वतःच्या डोळ्यांनी, पण चालायला तर पाहिजेच

चला निघतो, भेटू पुन्हा
तुमच्या आणि माझ्या वेळेचे प्रवाह ओलांडतील एकमेकांना तेव्हा

नर्मदे हर! नर्मदे हर!


प्रमोद (२२ एप्रिल २०१५)