माझ्या कविता विचारांच्या आणि बांधणीच्या दृष्टीने अतिशय स्वैर असतात, त्याला एका धाग्यात कसं गुंफायचं हा फार मोठ्ठा प्रश्न आहे.
त्याच बरोबर माझं आयुष्य काही चांगुलपणाच्या साच्यात बांधलं गेलं आहे. संस्कार म्हणा, आजूबाजूचं वातावरण म्हणा, भेटलेल्या माणसां-मित्रां मुळं म्हणा किंवा एका साळसूदपणाच्या भित्रेपणामुळं म्हणा, पण विचारात कुठेही हिंसेचा उद्रेक नाही, चेतवेल असा शृंगार नाही आणि जहाल वाटेल असा निर्णायक हेका सुद्धा नाही, …. म्हणून संयत.
Monday, 9 November 2020
भेट - २
सगळीकडे होर्डिंग्स लागलेत फार जाहिरातींचे कर्कश्श भोंगे
फार उजेड असतो तिथं आणि डोळे बंदच होत नाहीत आजकाल
साला मी हि दिसत राहतो आणि तू सुद्धा
तुझ्या माझ्या तळहातांच्या मधे जी अंधारी पोकळी निर्माण होते तिथंच भेटूया!
No comments:
Post a Comment