कुजबुजत विचारलंस तू
'मग माझी आठवण आली का?
कितीदा?''
मला आठवला वास
कपाटाचं दार उघडल्यावरचा
तलम
दारात ओशाळलेला दूधवाला
'साहेब बिल द्यावं लागतं'
म्हणत हसणारा
तू लावलेल्या अलार्मवर
झाडांना पाणी घालताना
गुलाबाच्या झाडानं
लाजत दाखवलेलं कोवळं फुल
आज जेवायला पास्ता मी करू का?
शेवटची मेल पाठवून
नकळत मारलेली हाळी
पहाटे पसरलेली मिठी
आणि भकास पसरलेला पलंग
आठवांचे प्रकार किती
वाटा किती
पोहोचतात फक्त
तुझ्या हातांशी
लहानपणी नेटाने
तारे मोजायचो
कधीतरी सोडून दिलं मोजणं
तसंच तुझ्या आठवांचं
'लौकर ये'
स्मृती, तुझ्यासाठी!
प्रमोद
३० नोव्हेंबर २०२०
No comments:
Post a Comment